Borrow czy lend: jak angielski dzieli polskie pożyczyć na dwa czasowniki

Po polsku jeden czasownik obsługuje całą wymianę: pożyczyć. To, kto daje, a kto bierze, nie siedzi w czasowniku, tylko obok niego.

Pożyczyłem mu samochód. → ja dałem Pożyczyłem od niego samochód. → ja wziąłem

Ten sam czasownik, przeciwny kierunek, a całą różnicę dźwiga przypadek i przyimek.

Angielski tak nie potrafi. Tam kierunek jest wbudowany w czasownik, więc trzeba go rozstrzygnąć, zanim zacznie się zdanie.

Dlaczego polski odruch tu nie wystarcza

Polak ma nawyk: wybierz czasownik, kierunek dopisz później. Angielski nie daje tego „później" — wybór czasownika jest wyborem kierunku.

• borrow = rzecz przychodzi do ciebie. I borrowed the car.
• lend = rzecz odchodzi od ciebie. I lent him the car.

Ten sam samochód, ta sama sytuacja, dwa różne czasowniki.

Test kierunku

Zadaj sobie jedno pytanie: rzecz idzie do mnie czy ode mnie?

• Do mnie → borrow. I borrowed a ladder from my neighbour.
• Ode mnie → lend. I lent my ladder to my neighbour.

Kto na końcu trzyma rzecz w ręku, ten borrowed. Kto ją oddaje, ten lent.

Tu polski nagle pomaga

Polskie od kogoś to niemal idealny odpowiednik angielskiego from, i to jest najlepsza podpowiedź, jaką masz.

• pożyczyć od kogoś → borrow from someone
• pożyczyć komuś (celownik) → lend to someone

Jeśli w polskim zdaniu jest od, po angielsku prawie na pewno będzie borrow. Jeśli jest sam celownik bez przyimka, będzie lend.

Szybkie sprawdzenie

Borrow czy lend?

1. Could you ___ me your charger?
2. I need to ___ a suit for the wedding.
3. The library will ___ you six books at a time.
4. He asked to ___ my bike.

Odpowiedzi: 1. lend (ode mnie do ciebie). 2. borrow (do mnie). 3. lend (biblioteka daje). 4. borrow (on bierze).

Jeśli zawahałeś się przy pierwszym, to typowe: po polsku brzmi ono pożyczysz mi, a to mi ciągnie w stronę borrow, choć rzecz odchodzi od drugiej osoby.